Subscribe

RSS Feed (xml)

Powered By

Skin Design:
Free Blogger Skins

Powered by Blogger

26/2/10

Αλλάζουμε...;Μήπως βουλιάζουμε...;


Παρά την όποια κατεύθυνση κι αν έχουν πάρει τα γεγονότα σχετικά με παλλαϊκό αλλά και λογικό αίτημα εντοπισμού των αιτιών της οικονομικής κατάντιας των ημερών μας, όλα και πάλι δείχνουν ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτε…
Έχουμε, πλέον βαρεθεί και σιχαθεί τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για οιαδήποτε θέμα με απώτερο σκοπό την ανάδειξη της αλήθειας. Και στοιχείο το οποίο δε θα πρέπει να περάσει απαρατήρητο είναι το εξής: Εξεταστική Επιτροπή στη Βουλή… δηλ.; Ταύτιση του ελεγχόμενου με τον ελέγχοντα…Βέβαια, κάθε φορά γνωρίζουμε ποια πρόκειται να είναι η κατάληξη, πιο συγκεκριμένα από 4-5 πορίσματα…
Κύριοι του πολιτικού μας συστήματος, όλων των χρωμάτων και ιδεολογημάτων… οι ιστάμενοι της Ε. Ε. είπαν: «Βάλτε, κάποιους φυλακή…», δεν είπαν ξεκινήστε νέα Εξεταστική. Φυσικά, δεν τους λέμε ότι στην Ελλάδα συνηθίζουμε να προσφέρουμε «άπλετο φώς» μέσω Εξεταστικών Επιτροπών και παράλληλα κανείς δεν μπαίνει στη φυλακή, διότι αυτοί που συνιστούν και απαρτίζουν τις Εξεταστικές Επιτροπές είναι οι ίδιοι που φροντίζουν για την έγκαιρη παραγραφή των αδικημάτων τους.
Και επιτέλους, το πρόβλημα δεν είναι αν θα απαντήσουμε καταφατικά στην ευρωπαϊκή παραίνεση περί φυλακής. Αλλά αν θα ανταποκριθούμε στο αίτημα των Ελλήνων να μάθουν ποιοι , εν τέλει, ευθύνονται για τα σημερινά χάλια. Φυσικά, απαντήσεις τόσο προς τους Ευρωπαίους όσο και προς τους Έλληνες δεν μπορεί να δώσει μια ακόμη Εξεταστική Επιτροπή – από αυτές που , όπως προαναφέρθηκε, στο τέλος των εργασιών τους εκδίδουν 4-5 πορίσματα.
Στη Βρετανία –η οποία, όμως, δεν έχει Σύνταγμα, ώστε να το κάνουν «λάστιχο» οι εκάστοτε ενδιαφερόμενοι– την υπόθεση των προκλητικών βουλευτικών εξόδων δεν διερεύνησε η συντεχνία των ελεγχομένων, αλλά ο Σερ Τόμας Λεγκ, πρώην ανώτερος δημόσιος υπάλληλος. Εξέδωσε το (καταδικαστικό) πόρισμά του και… τα σκυλιά δεμένα! Κι ας μίλησε για «κουλτούρα ανεντιμότητας» εκ μέρους των πολιτικών.
Οι Βρετανοί βουλευτές που συνελήφθησαν «κλέπτοντες οπώρας» θα επιστρέψουν στο Δημόσιο πάνω από 1 εκατομμύριο στερλίνες (1,3 εκατ. ευρώ), ενώ αντιμετωπίζουν και το ενδεχόμενο προσαγωγής τους σε δίκη, καθώς μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου ψηφίστηκε πολύ αυστηρός νόμος – ο οποίος δεν θα ψηφιζόταν ποτέ από αυτούς που στην Ελλάδα θα γίνουν μέλη της Εξεταστικής Επιτροπής.
Το προεκλογικό σύνθημα κκ. της κυβέρνησης ήταν αλλάζουμε γιατί βουλιάζουμε… Όσο το αίσθημα ευθύνης ως προς τις πολιτικές και ευρύτερα πράξεις σας δηλώνει ανεπάρκεια, παρά τις όποιες προσπάθειες - άξιες συγχαρητηρίων - του ίδιου του πρωθυπουργού στο εξωτερικό μέχρι και σήμερα, τόσο βαθύτερα θα οδεύουμε…

ΚΟΥΤΡΑΣ ΝΙΚΟΣ
Πολιτικός Επιστήμονας
Μεταπτυχιακός Τ. Α. Β. Ιονίου Πανεπιστημίου
Υποψήφιος Διδάκτορας Ιονίου Πανεπιστημίου
nkoutras1@yahoo.gr Share/Bookmark ΕΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ...

21/2/10

Ριζικές αλλαγές, όχι μερεμέτια.....

Μετά από μια δεκαετία εξαγγελιών για μεταρρυθμίσεις, η νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ προχώρησε στο σχέδιο Καλλικράτης, τη νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, η οποία, μεταξύ άλλων, αποσκοπεί στην δημιουργία ισχυρών Δήμων με αναπτυξιακό και Κοινωνικό ρόλο, που θα αποτελέσουν τους βασικούς πυλώνες της Τοπικής και Περιφερειακής ανάπτυξης.

Ωστόσο, στην Κέρκυρα η πρόταση για πέντε Δήμους, πλην Παξών και Διαποντίων Νήσων, όχι μόνο δεν συνάδει με την φιλοσοφία του Καλλικράτη αλλά αντιθέτως φαίνεται να οδηγεί σε έναν νέο Καποδίστρια, ο οποίος σκόνταψε, εν τη γενέσει του, σε μικροκομματικούς σκοπέλους και οδήγησε στην δημιουργία καταχρεωμένων Δήμων, χωρίς προϋποθέσεις ανάπτυξης.

Θα μπορέσουν άραγε τέσσερις Δήμοι, εκτός του Δήμου Κερκυραίων, με μέσο όρο πληθυσμού 16.848, να φέρουν εις πέρας νέες αρμοδιότητες που αφορούν υπηρεσίες αλληλεγγύης, εκπαίδευσης και πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης; Θα μπορέσουν να καλύψουν τα έξοδα του νέου επιστημονικού προσωπικού, που απαιτείται για την πλήρη στελέχωση τους;

Θα έχουν την επάρκεια για να ενταχθούν στο νέο Πρόγραμμα «Ελλάδα», στο οποίο μετεξελίσσεται το σημερινό «ΘΗΣΕΑΣ», ώστε να υλοποιήσουν αναπτυξιακά έργα για την βελτίωση της ζωής των Κερκυραίων ή θα πάρουν ψίχουλα και απλά θα διαχειρίζονται την μίζερη πραγματικότητα την οποία χρόνια τώρα βιώνουμε;

Στα ερωτήματα αυτά φαίνεται να απαντά μια άλλη πρόταση, η οποία θέλει την Κέρκυρα να αποτελεί έναν ενιαίο Δήμο και θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η επικρατέστερη αν υπήρχε ομοιογένεια από άποψη είδους απασχόλησης των πληθυσμών των συνενούμενων Δήμων και αν είχε υλοποιηθεί ο οδικός άξονας Βορρά – Νότου και οι παρακάμψεις.

Ως μέση λύση προτείνεται η διαίρεση της Κέρκυρας σε τρεις Δήμους: τον Δήμο Κερκυραίων, ως έχει, έναν στο Βορρά και έναν στο Νότο, συμπεριλαμβανομένου και του Δήμου Αχιλλείων. Η πρόταση αυτή με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη, γιατί αν υλοποιηθεί θα οδηγήσει στην δημιουργία τριών μεγάλων Δήμων, με μέσο όρο πληθυσμού 30.000, ικανούς να ανταποκριθούν στο ρόλο τους και στις απαιτήσεις και τις ανάγκες της Τοπικής Κοινωνίας.

Θεωρώ δε ότι δεν δύναται να υλοποιηθεί οποιαδήποτε συνένωση, αν πρωτίστως δεν διασφαλιστεί η οικονομική αυτοτέλεια των νέων ΟΤΑ αν, δηλαδή, δεν διευκρινιστεί το ποσοστό από τους Φόρους Ακίνητης Περιουσίας και του ΦΠΑ που θα κατανεμηθεί στους ΟΤΑ και τα ακριβή ποσά που θα δοθούν μέσω του ΕΣΠΑ.

Επίσης, προκειμένου οι νέοι ΟΤΑ να είναι «κύριοι του οίκου τους» και να έχουν επαρκείς οικονομικούς πόρους, πρέπει να κάνουν χρήση των παραλιών τους και να εκμεταλλεύονται τις λιμενικές ζώνες και την πολιτιστική τους κληρονομιά, χωρίς να υποχρεώνονται να καταβάλουν ποσοστό των κερδών τους.

Σε επίπεδο περιφέρειας κρίνεται αναγκαίο οι «επτά θυγατέρες της μητέρας Ελλάδας» να μείνουν ενωμένες, ώστε, με την εφαρμογή νησιωτικών πολιτικών, να μπορέσουμε να μετατρέψουμε τη νησιωτικότητα από μειονεξία σε συγκριτικό πλεονέκτημα. Να μπορέσουμε επιτέλους, να αποκτήσουμε βασικά δίκτυα υποδομών υγείας, παιδείας και εκπαίδευσης και να προστατεύσουμε και να αξιοποιήσουμε το περιβάλλον, τα μνημεία, την παράδοση και τον πολιτισμό μας.

Εν κατακλείδι, επειδή η νέα Διοικητική μεταρρύθμιση είναι πολύ σοβαρή και αν αποτύχει, σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης, θα συμπαρασύρει όλο τον Δημόσιο τομέα, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη χώρα και τις επόμενες γενιές, πρέπει οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι μας να προχωρήσουν με τόλμη και αποφασιστικότητα σε ........Ριζικές αλλαγές, όχι μερεμέτια.....

Μπόγδου Πόπη
Παιδαγωγός
pinbogdou@yahoo.gr




Share/Bookmark ΕΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ...

18/2/10

Σοβαρότητα κι ειλικρίνεια...!!!


Η οικονομική κρίση στην οποία βρίσκεται η χώρα μας έχει καταγραφεί με αρκετούς τρόπους, τόσο για την κοινωνική βάση όσο όμως, και κυρίως, για την πολιτική εξουσία. Οι Βρυξέλλες πλέον, απέδειξαν ότι ΩΣ ΕΔΩ… δε θα συνεχίσουν να «τρώνε κουτόχορτο…». Τόσα χρόνια… τόσες σπατάλες… τόσες «μίζες»… αρκετά… Η κοινοτική χρηματοδότηση είχε καταντήσει να αποτελεί «πελατειακών σχέσεων οικοδόμηση»…
Μεταπολιτευτικά, ποτέ δε γνωρίζαμε επαρκώς τον τρόπο, ανά πόσα χρονικά διαστήματα, το λόγο και ακόμα περισσότερα ερωτήματα σχετικά με την κατεύθυνση απορρόφησης των κονδυλίων. Μονάχα, γνώριζαν να αναρτούν ωραίες, και χρώματος μπλε, πινακίδες οι οποίες ανέγραφαν το συνολικό ποσό που δαπανήθηκε για το έργο που (και πολλές φορές δεν υπήρχε…) είχε τη δυνατότητα κάποιος να αντικρύσει σε εξωτερικούς χώρους.
35 χρόνια, μηδενός εξαιρουμένου, «έτρωγαν» οι πάντες… Το δημόσιο έλλειμμα συνεχώς αυξανόταν και παρόλα αυτά, είχαν το θράσος οι πολιτικά ιστάμενοι, να πληροφορούν με ψευδή στοιχεία τόσο την κοινωνία όσο και τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες (βλ. Eurostat).
Βέβαια, η καταστροφολογία δεν προσφέρεται ως χαρακτηριστικό στοιχείο για περαιτέρω διερεύνηση ορισμένων θεμάτων για τη χώρα μας, διότι θα καταντήσουμε κάθε άλλο παρά ανθέλληνες και προπάντων δεν προσδιορίζεται ως κάτι το δημοκρατικό, με λίγα λόγια δεν παρέχεται βάση για περαιτέρω διάλογο. Σίγουρα, όμως τα όσα ανέφερα, εμμέσως πλην σαφώς, καταγράφουν συνοπτικά την ελληνική πραγματικότητα.
Οι απόψεις της γερμανίδας Καγκελάριου Μέρκελ, προ ολίγων ημερών, απέδειξαν διάχυτα τη γερμανική αντίληψη για τη χώρα μας πιστεύοντας ότι δεν θα έπρεπε να ενταχθούμε στην Ο. Ν. Ε. εξαιτίας του ότι ποτέ δεν εξυπηρετούσαμε τις κατάλληλες προϋποθέσεις συμμετοχής.
Ήταν ίσως φανερό ότι η χώρα μας δεν ήταν έτοιμη αφού ήδη από τότε δεν είχε κανέναν έλεγχο στα δημόσια οικονομικά της, ενώ τα συνδικάτα πίεζαν για την εξομοίωση των ελληνικών μισθών με τους ευρωπαϊκούς παρά την μειωμένη παραγωγικότητα της χώρας μας.
Καλό θα είναι, όμως, να πληροφορήσουμε, αν και θα γνωρίζει, ότι η εξήγηση από μόνη της είναι υπεραπλουστευτική διότι αυτά τα συμπτώματα δυσλειτουργίας δεν περιορίζονται στην Ελλάδα και μόνο. Η Ισπανία με ένα ποσοστό ανεργίας που αγγίζει το 20% και αβυσσαλέο έλλειμμα στον προϋπολογισμό της βλέπει στην Ελλάδα την εικόνα του δικού της μέλλοντος ενώ η Πορτογαλία και η Ιταλία πηγαίνουν λίγο καλύτερα.
Μήπως, λοιπόν, τελικά η δημιουργία της Ο. Ν. Ε. και κατ’ επέκταση του «ευρώ» ήταν λάθος; Σίγουρα, απάντηση με βάση τα όσα έχουν τελεσθεί, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, φυσικά και δεν ήταν, απλά μακροπρόθεσμα μπορεί και να είναι.
Η ελληνική κρίση δείχνει ότι η Ευρώπη βρίσκεται μόλις στη μέση του δρόμου προς μία βιώσιμη νομισματική ένωση. Εάν θέλει να γίνει πραγματικά νομισματική ένωση τότε χρειάζεται να δημιουργήσει μηχανισμό έκτακτης βοήθειας. Σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται αδύναμη να μας βοηθήσει εξαιτίας των κανονισμών που προβλέπουν κάτι τέτοιο μόνο σε περίπτωση φυσικών καταστροφών ή σε περίπτωση κατάστασης που δεν μπορεί να ελεγχθεί από ένα κράτος μέλος
Ήρθε, πλέον η στιγμή σοβαρότητας ως προς τα όργανα της Ε. Ε. και ειλικρίνειας (επιτέλους!!!) ως προς εμάς…

ΚΟΥΤΡΑΣ ΝΙΚΟΣ
Πολιτικός Επιστήμονας
Μεταπτυχιακός Τ. Α. Β. Ιονίου Πανεπιστημίου
Υποψήφιος Διδάκτορας Ιονίου Πανεπιστημίου
nkoutras1@yahoo.gr Share/Bookmark ΕΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ...

«Πλην Λακεδαιμονίων»

Επτανησιακοί τριγμοί εν μέσω θυέλλης, εμφανίστηκαν πρόσφατα, με δηλώσεις στελεχών του τοπικού ΠΑΣΟΚ. Με φόντο τις προσεχείς περιφερειακές εκλογές κάποιοι βιάστηκαν να ζητήσουν απόσχιση από την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, φανερώνοντας έτσι την αδυναμία τους να κατανοήσουν την πραγματική δυναμική της νέας αρχιτεκτονικής του κράτους.

Μία αρχιτεκτονική η οποία, συνδυαζόμενη με την νησιωτική πολιτική, αποβλέπει στη μετατροπή των χαρακτηριστικών της νησιωτικότητας από μειονεκτήματα σε πλεονεκτήματα. Στόχος του νέου σχεδιασμού είναι, ν’ αρθεί η άποψη ότι το μικρό μέγεθος ενός νησιού είναι ταυτισμένο με την προβληματικότητα και να εξαλειφθεί η αντίληψη ότι νησιωτικότητα ίσον καθυστέρηση. Να προσδιοριστεί δηλαδή ένα όραμα για κάθε νησί , στα πλαίσια ενός νέου χωροταξικού σχεδιασμού, που θα δημιουργεί οικονομίες κλίμακας, με όρους περιφερειακών αγορών και συνεργιών. Κάτι το οποίο δεν συνέβαινε μέχρι σήμερα εξ ου και η μη ύπαρξη ισχυρών δεσμών μεταξύ των Επτανήσιων.

Φαίνεται όμως ότι κάποιοι, είτε δεν μπορούν να αντιληφθούν τις προοπτικές αυτού του σχεδίου είτε αποσκοπούν στην δημιουργία εντυπώσεων, υπονομεύοντας έτσι την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων με τις τοποθετήσεις τους. Τοποθετήσεις που περιέχουν σκοπιμότητα, δόλο και οι οποίες έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κλίμα το οποίο σε σύντομο χρονικό διάστημα ίσως αποδειχθεί μοιραίο για όλους μας. Μοιραίο ακόμα και για την ιστορία την ίδια, η οποία χάνεται στο βάθος των αιώνων. Μία ιστορία η οποία ξεκινά από τα ομηρικά έπη, όπου βρίσκει κανείς τις πρώτες μαρτυρίες για τον πολιτισμό του Ιόνιου Πελάγους και κορυφώνεται το 1800 με την σύσταση της «Επτανήσου Πολιτείας», του πρώτου δηλαδή ανεξάρτητου κράτους.
Έκτοτε τα Επτάνησα ακολούθησαν μια κοινή και λαμπρή πορεία στο διάβα του χρόνου. Ανέδειξαν σημαντικότατες προσωπικότητες της τέχνης και της πολιτικής όπως ο Καποδίστριας, ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Μάντζαρος, και πολλές άλλες εξέχουσες προσωπικότητες που εκφράζουν μέχρι και σήμερα την Επτανησιακή κουλτούρα. Δίδαξαν μουσική παιδεία με τις περίφημες μπάντες του Ιονίου, δίδαξαν πολιτισμό με τα φρούρια, τα αρχαιολογικά μουσεία και την αρχιτεκτονική των κτιρίων. Κοινές παραδόσεις και ιστορικοί λόγοι που έχουν οι Επτανήσιοι και επιβάλουν την διατήρηση της Ιόνιας Περιφέρειας. Κοινά χαρακτηριστικά στην κουλτούρα, στον πολιτισμό και στην ιστορία που πάντοτε είχαμε και θα συνεχίσουμε να έχουμε.
Μετά λοιπόν από μία κοινή διαδρομή εκατοντάδων ετών κάποιοι σήμερα αναμοχλεύουν την διάλυση της Περιφέρειας. Ενώ θα έπρεπε σήμερα όλοι οι Επτανήσιοι να μιλάμε για τη διατήρηση και την ανάπτυξη της Περιφέρειας μας στα πρότυπα ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών περιοχών, κάποιοι απειλούν με απόσχιση. Ενώ θα έπρεπε να αναπτύσσουμε τις δυνατότητες που μας δίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση για ανάπτυξη μέσα από τα διαρθρωτικά ταμεία και τις νέες αρμοδιότητες που δίνει το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα για παρεμβάσεις στην Νησιωτική πολιτική και τον τουρισμό, κάποιοι κάνουν λόγο για δήθεν αλαζονικές συμπεριφορές. Χαρακτηρισμοί απαράδεκτοι και καθόλα προσβλητικοί θα έλεγα για την ίδια την ιστορία μας. Εἶναι κι αὐτὴ μιὰ στάσις. Νοιώθεται.
Σαφώς και υπάρχουν προβλήματα, με κυρίαρχο τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει το κάθε νησί , και ο βαθμός ανάπτυξης του σε σχέση με τα άλλα. Από την άλλη, η “νησιωτικότητα” δεν κρύβει μέσα της μόνο τα προβλήματα, αλλά και τα πλεονεκτήματα από τις ιδιαιτερότητες του κάθε νησιού που θα πρέπει να αναδειχθούν, να αξιοποιηθούν και να συμβάλλουν στην αειφόρο ανάπτυξή τους. Ο μοναδικός τρόπος οπότε για να λυθούν τα προβλήματα των Επτανήσων είναι η προβολή των νησιωτικών χαρακτηριστικών μας. Κύρια δραστηριότητα των Επτανήσων είναι ο τουρισμός, του οποίου η πορεία επιδρά καθοριστικά στην ζωή και το βιοτικό μας επίπεδο. Άρα τα χαρακτηριστικά στοιχεία που διαθέτουν τα νησιά μας με εύστοχες πολιτικές ανάπτυξης των υποδομών και ποιοτικών υπηρεσιών, θα μας δώσουν ένα αδιαμφισβήτητο πλεονέκτημα στον τομέα της τουριστικής οικονομίας και ιδιαίτερα των καινοτόμων μορφών εναλλακτικού τουρισμού.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει και στηρίζει την Νησιωτικότητα θεωρείτε δεδομένο ότι τα Ιόνια χαρακτηριστικά θα βρίσκουν πάντα τρόπους υποστήριξης της αειφόρου ανάπτυξης. Αυτό βέβαια προϋποθέτει ενωμένα Ιόνια Νησιά το οποίο σημαίνει και ενωμένη Περιφέρεια. Είναι πλέον οφθαλμοφανές ότι ΟΛΟΙ οι Επτανήσιοι έχουμε υποχρέωση να παλέψουμε για αυτό τον σκοπό. Αν κάποιοι πιστεύουν ότι η φωνή μόνο της Κέρκυρας ή της Λευκάδας θα έχει δύναμη στην Δυτική Ελλάδα είναι βαθιά νυχτωμένοι και ας αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους. Οι υπόλοιποι, θα κάνουν το χρέος τους έστω και πλὴν Λακεδαιμονίων.

Αλεξάκης Αλέξανδρος
ΜΕΛΟΣ Ν/Ε ΠΑΣΟΚ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
Alexakis_Alexandros@yahoo.com
corfupress
Share/Bookmark ΕΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ...

10/2/10

Να κάνουμε θυσίες όλοι....Αλλά όλοι.....

Είναι κοινώς αποδεκτό πλέον ότι η ασκούμενη πολιτική πελατειακών διευθετήσεων η οποία διαχρονικά ασκήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες έχει οδηγήσει τη χώρα μας σε ένα φαύλο κύκλο ελλειμμάτων, χρεών, υπέρογκων και ληστρικών δανεισμών και ως εκ τούτου την ελληνική οικονομία σε αδιέξοδους δρόμους.
Δε χρειάζεται να έχει κάποιος σπουδάσει οικονομικά για να κατανοήσει ότι όταν δανείζεσαι για να κλείσεις μαύρες τρύπες και όχι για να επενδύσεις τα κεφάλαια για αναπτυξιακούς σκοπούς οι οποίοι θα σου αποφέρουν μεσομακροπρόθεσμα παραγόμενα κέρδη, τα ελλείμματα αυξάνονται. Και όταν μάλιστα οι δανεισμοί είναι με όρους τοκογλυφικούς, το πρόβλημα διογκώνεται με γεωμετρική πρόοδο.
Είναι επίσης κοινώς αποδεκτό ότι η τελευταία 6ετής διακυβέρνηση, με τις πολλές χαμένες ευκαιρίες (π.χ. αξιοποίηση Ολυμπιακών Αγώνων), τη σειρά σκανδάλων και την παντελή ακυβερνησία που γνώρισε ο τόπος έφερε τη χώρα σε θέση δεινή. Δημιούργησε μια πολιτική μαύρη τρύπα, η οποία σε συνάρτηση με τη διεθνή οικονομική κρίση, έφερε τη χώρα ένα βήμα, λένε κάποιοι, από τη χρεοκοπία.
Όμως αυτή η περίοδος τελείωσε, πρέπει να την θυμόμαστε μεν ως μια κυβερνητική περίοδο προς αποφυγήν, από την άλλη όμως δεν πρέπει να αποτελέσει τη συνήθη αναφορά και το επιδιωκόμενο άλλοθι για την επόμενη μέρα.Άλλωστε ο ελληνικός λαός έδωσε τις απαντήσεις του και μάλιστα με ισχυρό και ηχηρό τρόπο τον περασμένο Οκτώβρη.Η νέα κυβέρνηση οφείλει να προχωρήσει μπροστά.
Το διάγγελμα- πρόσκληση του πρωθυπουργού τις 2 του Φλεβάρη, περιείχε έναν δραματικό τόνο αλλά και μια ακριβή παρουσίαση της ελληνικής οικονομίας.Το μόνιμο ερώτημά μου προεκλογικά, που τέθηκε και προσωπικά στην τότε υπεύθυνη Οικονομίας του κινήματος, εάν γνωρίζουμε την πραγματική κατάσταση της οικονομίας και αν το οικονομικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ πατάει πάνω σε αυτήν, απαντήθηκε έστω και ετεροχρονισμένα.

Και πώς να απαντηθεί νωρίτερα όταν ζούμε σε μια χώρα όπου η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία δρούσε υπό την ομηρία της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομικών και έκανε το Greek Logistics να φαντάζει ως το μεγαλύτερο ανέκδοτο στην Ευρώπη.
Πώς να απαντηθεί νωρίτερα όταν ο ίδιος ο Έλληνας πρωθυπουργός αδυνατούσε να πει τον ακριβή αριθμό των κάθε μορφής συμβασιούχων του Δημοσίου Τομέα της χώρας την οποία διοικεί.
Ερχόμαστε λοιπόν σήμερα, σε μια κατάσταση άμυνας απέναντι σε ένα διεθνές σύστημα κερδοσκοπίας έτοιμο να ασελγήσει στο πτώμα μας. Άλλα κυρίως ερχόμαστε απέναντι στις δικές μας αδυναμίες νοοτροπίας.

Έχουμε την τύχη όμως, να έχουμε έναν πρωθυπουργό εργατικό και επίμονο, ο οποίος δίνει καθημερινές μάχες για τη επανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας της χώρας στο εξωτερικό, με αλλεπάλληλες παρεμβάσεις παντού.
Έναν πρωθυπουργό όπου με σαφή και μία γλώσσα και στο εσωτερικό προσκαλεί την ελληνική κοινωνία να κάνει θυσίες, να παλέψει συνολικά για να βγούμε από αυτό τον φαύλο κύκλο.
Μας προσκαλεί να βάλουμε όλοι πλάτη και να βοηθήσουμε όλοι για να μπει η χώρα ξανά στο δρόμο της ανάπτυξης.Και οι Έλληνες το έχουν κατανοήσει αυτό.
Αρκεί το όλο σχέδιο της κυβέρνησης να είναι απλά ΔΙΚΑΙΟ.
Αρκεί ο καθένας να βοηθήσει ανάλογα με τις δυνατότητές του.
Η Ελληνική εκκλησία έχει και αυτή την τύχη να έχει στην κεφαλή της έναν ιδιαίτερα ικανό, παράλληλα όμως και προοδευτικό Αρχιεπίσκοπο.Ήρθε η ώρα, θεωρώ, η εκκλησιά της Ελλάδος να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να καθίσει επιτέλους στο τραπέζι του διαλόγου με την πολιτεία, ώστε να συνεισφέρει και αυτή στην ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.Είναι ώριμο πλέον ο ρόλος της πολιτείας με το ρόλο της εκκλησίας να διακριθούν ευκρινώς.

Είναι ώριμο πλέον η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, όταν χρησιμοποιείται για εμπορικούς λόγους και αποφέρει κέρδη να γίνει πράξη.
Η Ελληνική κοινωνία, παρά τις συναισθηματικές αναστολές που μέχρι ενός σημείου είναι και κατανοητές, είναι έτοιμη να αποδεχθεί ότι σε στιγμές που όλη η κοινωνία, όλοι οι Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες ετοιμάζονται να κάνουν θυσίες, η εκκλησία οφείλει να συνεισφέρει και αυτή σε αυτή τη μάχη.
Η Ελληνική κοινωνία αποφάσισε την αλλαγή πορείας τον Οκτώβρη του 2009 και επέλεξε το ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Παπανδρέου για να γίνουν κινήσεις ανατροπής και να προχωρήσουν θέματα που επί σειρά ετών πήγαιναν κάτω από τα διάφορα χαλιά εξουσίας.

Το θέμα της διάκρισης Κράτους-Εκκλησίας και η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι θέματα που οφείλει η κυβέρνηση να τα ανοίξει.Η κατάσταση το επιβάλει, η συγκυρία το ευνοεί, η κοινωνία είναι έτοιμη.

Καρατζήμος Αλέξανδρος
Ναυπηγός Τεχνολόγος Μηχανικός
Μέλος ΝΕ ΠΑΣΟΚ Κέρκυρας
karatzimos_alex@hotmail.com



Share/Bookmark ΕΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ...

4/2/10

Πάμε για ποδήλατα...!!!


Δημόσια παρέμβαση σε δραματικούς τόνους για την οικονομική κατάσταση της χώρας έκανε ο πρωθυπουργός, μετά τις διαδοχικές συναντήσεις του με τους πολιτικούς αρχηγούς στο Μέγαρο Μαξίμου. Ο κ. Παπανδρέου μεταξύ άλλων εξήγγειλε πάγωμα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων για ένα χρόνο, περικοπές 10% στα επιδόματα στο δημόσιο τομέα, αύξηση του φόρου στα καύσιμα, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και περικοπές 10% στις δαπάνες των υπουργείων. Οι ρυθμίσεις θα ισχύουν για τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και την τοπική αυτοδιοίκηση ενώ ο κ. Παπανδρέου προανήγγειλε έναρξη διαλόγου με την ΑΔΕΔΥ για το ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων.
Ο πρωθυπουργός τόνισε ακόμη ότι θα κλείσουν τα παράθυρα της φοροδιαφυγής, προανήγγειλε αυξήσεις φόρων στα κέρδη των επιχειρήσεων που δεν επανεπενδύονται, φορολόγηση στα μερίσματα των μεγαλομετόχων, στις παράκτιες εταιρείες καθώς και στη μεγάλη ακίνητη περιουσία. Ο κ. Παπανδρέου διεμήνυσε ότι θα συμβάλουν περισσότερο οι έχοντες και κατέχοντες και ανέφερε ότι ήρθε η ώρα για γενναίες αποφάσεις. Παράλληλα, ανέφερε ότι τα όρια συνταξιοδότησης θα επιμηκυνθούν…
Καλό θα είναι να αναφερθεί ότι την προηγούμενη μέρα, στην τηλεοπτική εκπομπή ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ, σε σταθμό της κρατικής τηλεόρασης, ο Υπουργός Εργασίας κ. Γ. Λομβέδρος με έντονη επιμονή ξεκαθάριζε ότι δεν πρόκειται να επιμηκυνθούν τα όρια ηλικίας και ότι ουδέποτε θα συμφωνούσε σε κάτι τέτοιο γνωρίζοντας ότι θα είχε άμεσες κοινωνικές «ζημίες», αλλά τελικά… όλοι πλέον τώρα γνωρίζουμε…
Ενδεχομένως, πλέον, έπειτα και από το προαναφερθέν διάγγελμα οι συνθήκες που πλαισιώνουν την εθνική οικονομική πολιτική και παράλληλα αστάθεια της χώρας μας να «ξεδιάλυναν». Αξιόλογο, επίσης, αποτελεί το γεγονός φορολόγησης των off-shore εταιρειών. Τώρα βέβαια, πως θα μπορέσει κάτι τέτοιο να πραγματωθεί…;;; Και πάλι απορίας άξιον εστί διότι μέχρι και σήμερα δεν υπήρχε κανένας έλεγχος όσον αφορά τη συγκεκριμένη περίπτωση.
Προφανώς και θα πρέπει να ματώσουν κάποιοι, όπως είχε αναφέρει ο πρωθυπουργός προς όλους τους πολιτικούς αρχηγούς εντός του κοινοβουλίου, σχετικά με την υπόθεση SIEMENS και την εξεταστική επιτροπή που συστάθηκε.
Επιτέλους, κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο ας πληρώσουν εκείνοι που φέρουν άμεσα το μερίδιο της ευθύνης. Φθάνει πια να «πληρώνουν» τα σπασμένα τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα. Έχουν γίνει τόσα χρόνια αμέτρητες κακοδιαχειρίσεις οικονομικές, κατασπατάληση δημοσίου χρήματος, μίζες και πάει λέγοντας… Ας μη ξεχνάνε ορισμένοι τα όσα υπόσχονταν προεκλογικά… Επιτέλους ας νιώσουμε την αλλαγή και διαφορά... Ας αναδειχθούν οι άριστοι κι όχι οι αρεστοί…
Όμως, και πάλι το χέρι του στην τσέπη θα το βάλει ο απλός πολίτης. Πώς;;; Καταλήγοντας, και επεξηγώντας τον τρόπο θα αναφερθώ στον επιπρόσθετο φόρος καυσίμων ο οποίος και θα επιφέρει αύξηση κοντά στα 12 λεπτά στην τιμή της βενζίνης, όπως αναφέρουν οι πρατηριούχοι καυσίμων. Ευτυχώς που εντός ολίγων ημερών θα ξεκινήσουν να υπάρχουν ποδηλατόδρομοι στο νομό μας και συγκεκριμένα στο Δήμο Κερκυραίων , διότι διαισθάνομαι πως δε θα πάρουμε τα βουνά… αλλά τα ποδήλατα…

ΚΟΥΤΡΑΣ ΝΙΚΟΣ
ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ
ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΣ Τ.Α.Β. ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
nkoutras1@yahoo.gr Share/Bookmark ΕΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ...

24/1/10

Αναπάντητο ερώτημα...


Είμαστε ευρωπαίοι πολίτες και αποτελούμε κράτος-μέλος της «γηραιάς» ηπείρου. Από την ένταξη μας μέχρι και σήμερα στην ευρωπαϊκή οικογένεια, υιοθετούμε ανά έτος τις γνωστές υπερεθνικές οδηγίες οι οποίες, σε ποσοστό 75%, ενσωματώνονται στις εγχώριες. Βέβαια, το υπόλοιποι 25% παραμένει υπό διαμόρφωση ελληνική και ως ενδεικτικό του παράρτημα πολύ εύκολα δύναται να εξετασθεί ο τρόπος διαμόρφωσης των εθνικών συλλογικών συμβάσεων και κατ’ επέκταση η ελληνική μισθοδοσία η οποία «πατώνει» ακόμα και ευρωπαϊκά. Πιο συγκεκριμένα, ο μέσος χαμηλότατος ελληνικός μισθός αντιπροσωπεύει το 50% του μέσου χαμηλότατου ευρωπαϊκού… Ας συνεχίσω να κάνω λόγο για το προαναφερθέν 25ρακι όμως, διότι θα κουράσω, θα στεναχωρήσω και λογικά θα εκνευρίσω…
Η «ευρωπαϊκή οικογένεια» κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης, την οποία και βιώνουμε εδώ και αρκετό καιρό, είναι βαθύτατα «λαβωμένη». Η χρηματοπιστωτική κρίση, που επέφερε και την προαναφερθείσα κρίση, προκάλεσε ανυπαρξία ρευστότητας και υψηλά δημόσια ελλείμματα σε χώρες όπως Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, και αρκετές ακόμα.
Όταν, λοιπόν, μία εξ αυτών είναι και η χώρα μας, η οποία παράλληλα κατέχει και τη 2η θέση μετά τη Ρουμανία σε ποσοστό (κοντά στο 20%) ανθρώπων που βιώνουν σε επίπεδα φτώχειας αναρωτιέμαι κατά πόσο ικανοποιούνται για αυτούς τους συμπατριώτες μας οι φυσιολογικές και καθημερινές ανάγκες.
Το συγκεκριμένο ερώτημα προέκυψε όταν συνειδητοποίησα ότι ο γνωστός αμερικανός ψυχολόγος Abraham Maslow, το 1943 σε μονογραφία του έκανε λόγο για τη θεωρία των ανθρώπινων κινήτρων και πιο συγκεκριμένα διαμόρφωσε και τη γνωστή πυραμίδα των αναγκών.



Στην πρώτη βαθμίδα είναι οι Φυσιολογικές/Βασικές Ανάγκες (φαγητό, νερό, αέρας).Είναι ανάγκες επιβίωσής που για τον καθένα μας είναι απαραίτητες.
Ανεβαίνοντας στην Πυραμίδα είναι οι Ανάγκες Ασφαλείας, η ανάγκη δηλαδή της στέγης, της υγείας και της προστασίας γενικότερα.
Στις Ανάγκες Κοινωνικής Αποδοχής βρίσκονται οι κοινωνικές μας σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους, η ανάγκη μας να έχουμε φίλους, να ερωτευθούμε και να είμαστε κοινωνικά αποδεκτοί.
Στις Ανάγκες Αυτοεκτίμησης ανήκουν οι ανάγκες μας εκείνες όπου ο άνθρωπος αποζητά την προβολή της ατομικότητας του, των δικών του αξιών κι αρχών και την αυτονομία του.
Τέλος, στις Ανάγκες Αυτοπραγμάτωσης ανήκουν όλες εκείνες οι ανάγκες οι οποίες κάνουν το άτομο να νιώθει πλήρης, πραγματωμένος κι ευτυχισμένος.
Για να ανέβει κάποιος μια βαθμίδα στην Πυραμίδα θα πρέπει να έχει ικανοποιήσει τις Ανάγκες της προηγούμενης βαθμίδας. Όσο πιο χαμηλά βρισκόμαστε τόσο πιο εύκολο είναι να πετύχουμε τις ανάγκες μας. Οποίος βρίσκετε σε μια οποιαδήποτε βαθμίδα πλην της πρώτης μπορεί να ανέβει ή να κατέβει βαθμίδα, ενώ αυτός που βρίσκετε στην πρώτη μπορεί μονό να ανέβει.
Αλήθεια, πόσες από αυτές τις ανάγκες δύναται να ικανοποιηθούν σήμερα; Κατά πόσο η ευρωπαϊκή πραγματικότητα, όπως και η ελληνική προσφέρουν «θεμέλια» ικανοποίησης των όσων αναγράφονται στην προαναφερθείσα πυραμίδα…;
Ποια η κατάσταση, ή μάλλον οι άνθρωποι οι οποίοι βιώνουν υπό συνθήκες φτώχειας έχουν ανέβει στο πρώτο σκαλοπάτι της πυραμίδας…; Προφανώς και την αγναντεύουν…
Ελπίζουμε σε καλύτερες ημέρες για όλους… ανεξαιρέτως…

ΚΟΥΤΡΑΣ ΝΙΚΟΣ
ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ
ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΣ Τ.Α.Β. ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
nkoutras1@yahoo.gr Share/Bookmark ΕΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ...
Related Posts with Thumbnails